Problem z menu ! Pilne!


(Mateuszm) #1

























TU BĘDZIE LOGO








Wybierz język :



forzel.jpg



francja-flaga.gif



flaga_en.gif




Menu



główne:






::



Strona główna




::



Informacje o kraju




:: Historia




:: Mapa Francji




:: Galeria




:: Ciekawe miejsca




:: Atrakcje




::



System szkolny




:: Święta francuskie




:: Literatura francuska




:: Malarstwo




:: Wina























Położenie i



cechy geograficzne Francji






Francja jest



największym i najbardziej zróżnicowanym krajem Europy Zachodniej. Ciągnie



się od pofałdowanych równin północy po nieregularne grzbiety Pirenejów, od



poszarpanego wybrzeża Bretanii ku czystym, lazurowym jeziorom i lodowcom



Alp. Jest tym samym jedynym krajem Europy należącym geograficznie zarówno



do północy, jak i do południa – posiadając jednocześnie wybrzeże



atlantyckie i śródziemnomorskie. Istnieje tu znaczna różnorodność ziem



oraz krajobrazu, klimatu i roślinności.






Francja zajmuje obszar 551 000 km2



i jest trzecim co do wielkości krajem Europy po Rosji i Ukrainie.



Przypomina sześciokąt niemal z każdej strony otoczony morzem, bądź



łańcuchami górskimi. Wyjątek stanowi granica północno-wschodnia, która



jest prawie równinnym pasem na styku z Niemcami, Luksemburgiem i Belgią.



Linia brzegowa Francji liczy ok. 3200 km i jest bardzo zróżnicowana,



począwszy od kredowych, białych klifów Normandii i charakterystycznych dla



Bretanii przylądków, a skończywszy na łagodnych, piaszczystych plażach



Atlantyku. Plaże śródziemnomorskie są przeważnie kamieniste, a nawet



skaliste, z wyjątkiem Langwedocji i niektórych plaż Roussillon. Główne



rzeki Francji to Sekwana, Loara, Rodan i Ren.




Znaczną



część kraju zajmują obszary górzyste, zaliczane do najpiękniejszych w



Europie. Alpy Francuskie, na terenie których wznosi się najwyższy szczyt



Europy, Mont Blanc (4807m), ciągną się wzdłuż wschodniej granicy Francji ,



od Jeziora Genewskiego w kierunku Lazurowego Wybrzeża. Powyżej 2800 m



zaczyna się strefa wiecznych śniegów. Jura – łagodny łańcuch gór



wapiennych na północ od Alp, którego szczyty osiągają wysokość ponad 1700



m, biegnie wzdłuż granicy szwajcarskiej na północ od Jeziora Genewskiego.



Pireneje ciągną się wzdłuż całej 450-kilometrowej granicy z Hiszpanią.



Pomimo, że najwyższy szczyt Pirenejów ma zaledwie 3404 m ich stoki są



często równie niedostępne jak w Alpach. Alpy, Pireneje i Jura to dosyć



młode góry w porównaniu z bardzo starymi masywami, które ukształtowały się



ok. 225 – 345 mln lat temu. Największy z nich to Masyw Centralny –



rozległy region środkowej Francji, znany z licznych wygasłych wulkanów. Do



innych starych masywów francuskich należą Wogezy, Ardeny oraz Masyw



Armorykański. Pokryte lasem iglastym Ardeny ciągną się w



północno-wschodniej części kraju, między Alzacją a Lotaryngią. Ardeny leżą



głównie na terenie Belgii i Niemiec, a część francuska na północnych



obrzeżach Szampanii. Masyw Amorykański wznosi się na zachód od Normandii i



oddziela ją od Bretanii.









Klimat








Ogólnie rzecz biorąc we Francji panuje



klimat umiarkowany z łagodnymi zimami (za wyjątkiem terenów górzystych i



Alzacji).






Atlantyk wywiera ogromny wpływ na



północno-zachodnią część kraju, zwłaszcza na Bretanię, której klimat



charakteryzuje się dużą wilgotnością powietrz i znaczną ilością opadów



(200 dni deszczowych). Na tym obszarze występują też długotrwałe, niekiedy



porywiste wiatry zachodnie.






W północno-wschodniej Francji, zwłaszcza w



Alzacji, panuje klimat kontynentalny z ciepłym latem, a zimą na tyle



chłodną, że śnieg zalega tutaj czasem całymi tygodniami. Najbardziej



wilgotny okres z częstymi burzami przypada w Alzacji na czerwiec i lipiec.








Między Bretanią a Alzacją rozciąga się



równinny Basen Paryski, na który wpływ wywierają klimaty obydwu tych



regionów. Chociaż charakteryzuje się najniższą roczną sumą opadów (ok. 575



mm), pory deszczowe są tutaj zmienne, tak więc zmoknąć można zarówno zimą



jak i latem. Średnia roczna temperatura dla Paryża wynosi 12oC,



ale w styczniu słupek rtęci może spadać poniżej zera, zaś w lipcu i



sierpniu wskazywać ponad 30oC.






Południowe, nadbrzeżne tereny wystawione są



na działanie klimatu śródziemnomorskiego, który swym zasięgiem obejmuje



również południowe Alpy, Masyw Centralny i wschodnie Pireneje. Na południu



przymrozki należą do rzadkości. Występują tu za to wiosenne i jesienne



ulewy – gwałtowne i krótkie, latem zazwyczaj nie pada. Natomiast w dolinie



Rodanu przez 100 dni w roku wieją chłodne mistrale, które najbardziej



dokuczliwe stają się wiosną.









Administracja



lokalna








Francja od wielu lat jest państwem



scentralizowanym. Przed rewolucją kraj składał się z 24 głównych i wielu



mniejszych regionów. Ich stare nazwy nadal są w użyciu, choć ze względów



administracyjnych w 1790 r. kraj podzielono na departamenty (obszary o



wielkości ok. 6100 km2). We Francji kontynentalnej i na Korsyce



jest ich 96, a w byłych koloniach zamorskich 5. Większość z nich nosi



nazwy związane z cechami geograficznymi danej części kraju.






Departamenty dzielą się na



arrondissements, a główne miasto każdego z nich zwane jest



podprefektórą. Z kolei arrondissements dzielą się na kantony, a te



na gminy (podstawowe jednostki władz miejskich). Każda z 36400 gmin we



Francji zarządzana jest przez mera, który rezyduje w merostwie.








Departamenty są jednak bardzo małe, dlatego



w 1972 r. wydzielono większe jednostki administracyjne. Utworzono wtedy 22



regiony zgodnie z ich dawnymi granicami.






Ponadto Francja posiada



3 terytoria zamorskie na Pacyfiku: Polinezję Francuską, Nową Kaledonię



oraz wyspy Wallis i Futuna.


















Ludność








Francja liczy 58,3 mln (1998 r.)



mieszkańców, z czego ponad 20% zamieszkuje region paryski. Począwszy od



lat 50-tych regularnie zmniejsza się liczba osób żyjących na terenach



górskich i wiejskich. Przez ostatnie 2 stulecia Francja odnotowała



znacznie niższy przyrost naturalny niż jej sąsiedzi. Jednocześnie kraj ten



przyjął więcej imigrantów jakiekolwiek niż inne państwo w Europie.









Gospodarka






Gospodarka



francuska osiąga mniej więcej średni poziom Unii Europejskiej. Problemem



ostatnich lat jest duże, nawet 12% bezrobocie.






Francja to jeden z najbardziej



uprzemysłowionych krajów świata. 40% siły roboczej zatrudnia sektor



przemysłowy, z którego pochodzi ok. 50% dochodu narodowego. W



przeciwieństwie do innych krajów wysoko uprzemysłowionych Francji brakuje



wielkich korporacji – źródła prywatnego kapitału, chętnego do



sponsorowania badań naukowych.






Francja jest krajem w dużym stopniu



samowystarczalnym. Jest także największym producentem rolnym i eksporterem



w strukturach Unii Europejskiej. Szczególne znaczenie mają uprawy zboża,



kukurydzy i produkcja sera.









Informacje



praktyczne








Francja jest interesującym miejscem



przez cały rok. Jednak najwięcej turystów zjeżdża się tu latem. W



nadmorskich miejscowościach wypoczynkowych tłoczno zaczyna się już w maju.



Jesień jest łagodna, ale popołudnia są zbyt chłodne na opalanie, nawet na



Lazurowym Wybrzeżu. Zimą wielu amatorów nart przyjeżdża w Alpy, Pireneje i



na inne tereny górskie. W okresie świąt Bożego Narodzenia, Sylwestra i



ferii zimowych kwitnie turystyka zimowa, przez co mogą się pojawić pewne



problemy ze znalezieniem noclegu. W Paryżu przez całą zimę odbywają się



imprezy kulturalne. W lipcu i sierpniu dni są zazwyczaj ciepłe, a na



południu upalne, więc tłumy turystów tłoczą się na plażach, w nadmorskich



uzdrowiskach i na kempingach. W małych miasteczkach w niedziele i święta



państwowe prawie wszystkie sklepy i niektóre restauracje są zamknięte.



Ograniczony lub wstrzymany jest transport publiczny. Nieczynne mogą być



również sklepy spożywcze, z wyjątkiem otwartej rano piekarni.








Informacja



turystyczna






W każdym mieście, miejscowości, czy wiosce



mieści się biuro informacji turystycznej prowadzone przez jednostkę władz



lokalnych, bądź przez zrzeszenie miejscowych handlowców. Obydwa oferują



usługi na wysokim poziomie i prawie zawsze dysponują co najmniej mapą



okolicy. Niektóre z biur dokonują wymiany waluty, ale kurs bywa



niekorzystny. Z reguły za niewielką opłatą można tam również zarezerwować



nocleg.




W Polsce



informacje o Francji możemy uzyskać w rządowym biurze informacji



turystycznej zwanym Maison de la France. Oddział ten został powołany z



końcem 1998 r. przy Ambasadzie Francji.








Dokumenty








1. Paszport – jest niewątpliwie



najważniejszym dokumentem w podróży. Powinien zachowywać ważność jeszcze



parę miesięcy po planowanym zakończeniu podróży. Większość państw określa



ten okres na 180 dni. Osoby poniżej 16-ego roku życia mogą figurować w



paszporcie rodziców, jednak często bywa to kłopotliwe. Utratę paszporty



poza granicami kraju należy bezzwłocznie zgłosić na policji i w polskim



konsulacie, bądź ambasadzie. W świetle obowiązujących przepisów wszyscy



ludzie przebywający na terenie Francji muszą mieć przy sobie jakiś



dokument tożsamości. W przypadku turystów zagranicznych jest to paszport,



a turystów z Unii Europejskiej dokument tożsamości danego kraju.













2.



Wizy – obywatele Polski nie muszą starać się o wizę, jeżeli



ich pobyt we Francji będzie krótszy niż 3 miesiące. Zasadniczo nie można



przedłużać pobytu turystycznego za wyjątkiem nagłych



przypadków np. kłopotów zdrowotnych. Osoby, które zamierzają podjąć pracę,



albo pozostać w tym kraju na okres dłuższy niż 3 miesiące muszą złożyć w



najbliższym Konsulacie lub Ambasadzie wniosek o przyznanie wizy



długoterminowej. Osoby, które otrzymają taką wizę będą musiały postarać



się o wizę pobytową w ciągu max. 8 dni od daty przyjazdu do Francji.

















;



;





































3. Prawo jazdy



we Francji honorowane są zagraniczne prawa jazdy, niemniej jednak zawsze



warto mieć przy sobie również międzynarodowe praw jazdy, gdyż jego



posiadanie może ułatwić wiele spraw, zwłaszcza jeśli chodzi o wypożyczanie



samochodów.











4.



Ubezpieczenie











a.



Ubezpieczenie kosztów leczenia – gwarantuje ono zwrot



kosztów: bezpośredniej pomocy lekarskiej, łącznie kosztami transportu do



ambulatorium lub szpitala, dalszego leczenia (tylko do momentu, kiedy stan



chorego pozwoli na przewiezienie go do kraju), podróży powrotnej



poszkodowanego.






b.



Ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków – za



nieszczęśliwy wypadek uważane jest nagłe zdarzenie wywołane przyczyną



zewnętrzną, w następstwie którego osoba ubezpieczona, niezależnie od



swojej woli doznała trwałego uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub



zmarła. Wysokość świadczenia uzależniona jest od stopnia trwałego



uszczerbku na zdrowiu, zwyczajowo ustalonego przez lekarzy powołanych



przez dane towarzystwo ubezpieczeniowe. W przypadku śmierci osoby



ubezpieczonej świadczenie przechodzi na osobę upoważnioną lub na członków



rodziny.






c.



Ubezpieczenie Assistance – w przypadku tego ubezpieczenia



towarzystwo ubezpieczeniowe za dodatkową opłatą rozszerza zakres ochrony



ubezpieczeniowej, która może obejmować np. pomoc prawną i finansową,



koszty transportu towarzyszących członków rodziny, opiekę na nieletnimi



dziećmi, wcześniejszy powrót do kraju.






d.



Zielona Karta – jest to obowiązkowe międzynarodowe



ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane przez



kierowcę poza granicami kraju. Wyjazd samochodem bez tego dokumentu jest



nielegalny i w praktyce prawie niemożliwy, gdyż służby graniczne



kontrolują jego posiadanie na równi z paszportem.






e.



Autocasco – ubezpieczenie to chroni właściciela samochodu



przed poniesieniem wydatków związanych z uszkodzeniem lub kradzieżą



samochodu. W przypadku powstania szkody za granicą towarzystwa



ubezpieczeniowe wymagają, aby główna naprawa była przeprowadzona po



powrocie do kraju. AC zapewnia pokrycie kosztów naprawy za granicą tylko w



zakresie niezbędnym do kontynuowania bezpiecznej jazdy i tylko do



określonej kwoty.






f.



Assistance (samochodowe) – poszerza zakres ubezpieczenia



samochodowego, które może obejmować np. organizację i pokrycie kosztów



holowania do najbliższego parkingu czy warsztatu, powrotu do Polski



kierowcy i pasażerów w razie niemożliwości naprawy samochodu za granicą.























































(Bbieniol) #2

Na poszczególnych podstronach nie masz porobionych linków do innych stron - linki są tylko na głównej, a na innych już nie ma…

Na każdej z podstron musisz mieć porobione linki - one same z siebie nie przejdą na inną stronę :slight_smile:

Mam nadzieje, że wiesz o czym mówie :slight_smile:

Pozdrawiam


(Airborn) #3

widocznie na podstronach niezrobiles hiperłączy


(Asterisk) #4

Zamiast linka do odpowiedniej strony masz tylko jej nazwę

Przykład

To jest link w menu

Atrakcje


A to nie bedzie link

Ciekawe miejsca

Powinno być

Ciekawe miejsca


Takich błędów masz wiecej